अथकित अस्तित्व

नबोल्दैमा चुप हुँदैन मान्छे

शाब्दिक स्थगनमा रोकिँदैनन् पाइलाहरू

मृत्यु पछिको जीवन झनै विस्मयपूर्ण

समष्टि यो सृष्टि

समष्टि यो शरीर

कुदिरहेका यति धेरै थोकहरु

तिम्रा कर्कसले रोकिन्छ

लाग्छ प्रज्ञाहीन पदलोलुप

यहाँ निषेधित

विष पनि छैन

अमृत पनि छैन

तिमी नाथे दुईदिने मान्छे

बालुवाको घर

मुतको पहिरो

एकै मिनेट यो मुटु चलेन भने

एकै मिनेट पृथ्वी घुमेन भने

एकै मिनेट आकाशगंगा रोकियो भने ?