कविता: यादका फूलहरू

बिछोडमा छुटिँदा पनि रमाउँछन् पातहरू
तर मिलनमा पनि थरथर काँप्छन् हातहरू
धेरै केही अपेक्षा नराख्ने गर्नु जीवनबाट
किनकि आँसु नै हुन् आँखाका सौगातहरू

टाढा भए पनि सम्झनाका फूलहरू गाँसिदिनु
जिन्दगी यस्तै रहेछ भनी मुसुक्क हाँसी दिनु

Advertisement

सबै खुसीहरू हराए दु:ख जाने नाम लिँदैन
मृत्यु नै रहेछ जसले कुनै पनि दाम लिँदैन

सुखको फुल टिप्नु पीडाका सबै काँडा भाँचिदिन
वास्तविकता जस्तो भए पनि कल्पनामै बाँची दिनु

कोही होस् न होस् उमेर आफै ढल्किने गर्छ
तिम्रै यादले दिनदिनै यो छाती सल्किने गर्छ

चाहे हार होस् या जित सबै थोक भुलेर नाची दिनु
थोरै मायाका रङ्गहरू आफ्नो लागि पनि साँची दिनु