मनको बह नै तापिदिएँ बिदाइको घडीमा

मनको बह नै तापिदिएँ बिदाइको घडीमा

वर्षको बर्को खापिदिएँ बिदाइको घडीमा।

आशा निराशा बीचैबीच बगिरह्यो जिन्दगी

निर्बाध खुसी साँचिदिएँ बिदाइको घडीमा।

तीतो मीठो यादहरूलाई अञ्जुलीमा समेटेर

स्मृति- उपहार राखिदिएँ बिदाइको घडीमा।

जिन्दगीको यात्रा कति हिँडेँ कति बाँकी छ

सोच्ने समय काफी दिएँ बिदाइको घडीमा।

कति झुके कति दुखे अन्तरतम भावनाहरू

दुखाउनेलाई माफी दिएँ बिदाइको घडीमा।